De verzekeraar wilde een inspectierapport, en wij wisten niet eens wat dat inhield

Graag ontvangen wij binnen zes maanden een inspectierapport van uw elektrische installatie.” Die zin stond ergens halverwege een mail van onze verzekeraar, tussen een stuk over de polisverlenging en een vriendelijke groet. Ik heb hem drie keer gelezen voordat ik doorhad dat het geen standaardtekst was maar een voorwaarde.

We zijn een zeefdrukkerij met vier mensen in een hal aan de Ampèrestraat in Wezep. T-shirts voor sportclubs, werkkleding, de jaarlijkse stapel hesjes voor de avondvierdaagse. Sinds we twee jaar geleden een tweede droogtunnel kochten en de verzekering daarop hebben aangepast, kijkt de verzekeraar blijkbaar wat beter mee. In al die jaren had niemand ooit naar onze installatie gekeken. Alles deed het, dus waarom zou je.

Wat zo’n inspectie eigenlijk is

Ik dacht aan iemand die met een lampje langs de stopcontacten loopt. Het bleek meer werk. Toen ik een elektricien Wezep belde om te vragen wat er van ons verwacht werd, legde hij uit dat hij volgens NEN 3140 werkt, een norm voor installaties die al in gebruik zijn. Er komt een visuele controle van de groepenkast, de bekabeling en alles wat er aan de muur hangt. Daarnaast wordt er gemeten: of de aardlekschakelaars snel genoeg uitschakelen, of de aarding in orde is en of de isolatie van de leidingen nog goed is. Voor dat laatste moet de stroom er per groep even af.

Dat betekende plannen. We hebben het op een vrijdagmiddag gezet, nadat de laatste order van de week was ingepakt. Het regende die dag zo hard dat de A28 bij Hattemerbroek muurvast stond en de inspecteur een half uur later binnenkwam dan afgesproken, druipend en met twee koffers meetapparatuur.

Wat er uit kwam

Eerlijk gezegd had ik me schrap gezet voor een lange lijst. Dat viel mee. Het belangrijkste vond hij met een warmtebeeldcamera, nog voordat we de stroom eraf hadden gehaald. In de groep van de nieuwe droogtunnel zat een aansluiting die duidelijk warmer was dan de rest. Een losse klem, waarschijnlijk vanaf de dag dat de tunnel was aangesloten. Je ziet er van buitenaf niets aan.

Verder waren er kleinere dingen. In de spoelruimte, waar we de zeefdrukramen uitwassen, hing een gewoon stopcontact naast de spoelbak in plaats van een spatwaterdichte uitvoering. In de groepenkast ontbrak een afdekplaatje. En achter de persen lag een kabelhaspel die we al jaren gebruikten zonder hem af te rollen. Hij wees op de verkleurde kunststof aan de binnenkant. Een opgerolde haspel onder belasting kan behoorlijk warm worden, iets wat niemand van ons wist.

Een rapport, en een beter gevoel

Alles op het lijstje is binnen twee weken opgelost. De klem is vastgezet, de spoelruimte kreeg een spatwaterdicht stopcontact en de haspel is vervangen door een vaste wandcontactdoos achter de persen. Daarna kwam het rapport, met per punt wat er gevonden was en wat ermee gedaan is. Dat is doorgestuurd naar de verzekeraar, die er verder niets meer over heeft gezegd.

Wat me bijblijft is die warme klem. Ik heb een elektricien Wezep altijd gezien als iemand die je belt als er iets kapot is. Bij ons was er niets kapot. Het had alleen nog een tijdje geduurd voordat het dat wel was.

De droogtunnel draait inmiddels weer volle dagen, met een bestelling truien voor de handbalclub die voor de herfstvakantie de deur uit moet. Het rapport ligt in de map waar ook de polis zit.